Günlərin bir günü Haqq dostlarının birindən soruşurlar: “Sevgidən sözdə danışanlara onu həqiqi yaşayanlar arasında nə kimi fərq var?”.

Könlü eşqlə yanan bu Haqq dostu belə buyurur: “Gəlin gedək göstərim”.

Sualı verənlərlə birlikdə Haqq dostunun dərgahına gəlirlər.

Haqq dostu bir süfrə hazırladır, əvvəlcə bu süfrəyə sevgini dilindən əskik etməyən, amma dilindən könlünə endirə bilməyənləri dəvət edir. Çağırılanlar süfrə ətrafında əyləşirlər. Süfrəyə isti şorbalarla yanaşı, “dərviş qaşıqları” deyilən 1 metr uzunluğunda qaşıqları da gətirirlər.

Haqq dostu çağırılanlar yeməyə başlamazdan əvvəl onların qarşısında belə bir şərt quyur: “Bu qaşıqların ancaq uclarından tutaraq şorbaları içəcəksiniz, qaşıqları aşağıdan tutmaq olmaz”.

Çağırılanlar bu 1 metrlik dərviş qaşıqlarından tutub şorbalarının içməyə hazırlaşırlar. Ancaq bunu heç cür bacara bilmirlər: gah yeməyi üstlərinə, gah da yerə tökürlər. Görəndə ki, şorbaları içmək mümkün deyil, eləcə ac qalxıb süfrəni tərk edirlər.

Haqq dostu ikinci bir süfrə hazırlanır: yenə də isti şorbalar və 1 metrlik dərviş qaşıqları...Bu dəfə içəri üzləri aydın, gözləri sevgi ilə gülümsəyən işıqlı insanlar daxil olurlar. Süfrə ətrafında əyləşib şərtləri dinlədikdən sonra yeməyə başlayırlar.

Onlardan biri 1 metrlik qaşığın ucundan tutub qarşısında əyləşən qardaşını yedirir. O isə qaşıqla şorbadan götürüb digər qardaşını yedirməyə başlayır. Beləcə doyana qədər şorbalardan içib süfrədən qalxırlar. Bir damcı belə süfrəyə düşmür.

“Sevgini sözdə danışanlar onu həqiqi yaşayanlar arasında nə kimi fərq var” sualını verənlər olanları seyr edib cavablarını alırlar. Haqq dostu isə onlara belə buyurur: “Baxın kim ki, həyat süfrəsində ancaq özünü görər və ancaq özünü doyurmağı düşünərsə, o şəxs ac qalacağını da bilməlidir və kim ki qardaşını düşünər və onu doyurmağa çalışarsa, o da, şübhəsiz, qardaşı tərəfindən doyurulacaqdır.

Bunu da unutmayın ki, həyat bazarında alan deyil, verən qazanar.

"Füyuzat" jurnalından

Tags: haqq, qardaş, sevgi, sufi, şorba

Share 

Şərh əlavə et

You need to be a member of Azerbaijan Community Online Network to add comments!

Join this social network

Abdulxaliq Memmedli Qafaroglu Comment by Abdulxaliq Memmedli Qafaroglu on February 1, 2009 at 5:45pm
Rüfet çox gözel bir yazı elave etmisen.Teessüf ki bu yazını oxumaq çox gec nesib oldu..ALLAH seni de bizleri de bu heyat yolunda sevgini dillerinden qelbine siraet etdire bilen qullarından etsin inşallah....
Peyğemberimiz ne deyib?
Seven sevdiyi ile beraberdir.....
Rüfət Comment by Rüfət on April 29, 2008 at 6:54pm
Amin. Sağ olun
moonlight Comment by moonlight on April 29, 2008 at 6:14pm
Rüfət müəllim bu mətni oxuyanda iki atalar sözünü xatırladım. 1. Tək əldən səs çıxmaz. 2. Əl - əli yuyar əldə dönüb üzü yuyar.
Tanrım hər kəsin ürəyinə mərhəmət və sevgi versin ki, o da digərlərinə bu mərhəmət və sevgidən zərrə qədər də olsa çatdırsın.
Rüfət Comment by Rüfət on April 29, 2008 at 4:46pm
Bu hekayəti çox sevdim və ilk oxuduqda arzuladım ki, kaş ki, hamı bu 1 metrlik qaşığı digərinə uzada biərdi. Ən azından buna cəhd edərdi. Qütbləşmiş həyatımızda insanların bir-birinə davranışları, fərdi yanaşmalarınə görərkən nə qədər müdrikliyə ehtiyac duyulduğunu görürsən.
Nigar Comment by Nigar on April 29, 2008 at 2:09pm
Doğrudan da, nə qədər məzmunlu yazılıb. Həyatımız daim "almaq" düşüncə tərzinə köklənən suallarla keçmirmi?! Bəzən sevdiyin birisi sənə "yanlış" davransa belə küsüb getmək yerinə qalıb o insanı anlamağı seçirsən. Bunu həyatda məişət qayğılarından tutmuş dövlət-vətəndaş münasibətlərinə qədər bir çox hadisələrə və bir çox hallarda tətbiq etmək olar. Məncə öz eqoizminin tələsinə düşməyə mane olmağa qadir, yaxud da bunu öyrənmiş insanlar ən xoşbəxt insanlardır. Necə ki, Mövlananın qəhrəmanı öz eqosunun daim bir addım önündə irəliləmək üçün həyatla mübarizə aparır....

About

Admin Admin created this social network on Ning.

Reklam

Hava

Təqvim

© 2009   Created by Admin on Ning.   Create Your Own Social Network

Badges  |  Report an Issue  |  Privacy  |  Terms of Service

Sign in to chat!